درمان قطعی دیسک گردن با ورزش یکی از موضوعاتی است که بسیاری از افراد پس از مواجهه با درد گردن، گزگز دست، بیحسی یا محدودیت حرکتی درباره آن جستوجو میکنند. دیسک گردن میتواند با فشار یا تحریک ریشههای عصبی، علائمی مانند درد گردن، درد تیرکشنده به شانه و دست، گزگز، بیحسی و در موارد شدیدتر ضعف عضلانی ایجاد کند. با این حال، نکته مهم این است که منظور از درمان قطعی نباید ناپدید شدن ساختار آسیبدیده دیسک در همه بیماران باشد. هدف اصلی درمان، کاهش درد، کنترل التهاب و تحریک عصبی، بهبود دامنه حرکتی، تقویت عضلات گردن و کمربند شانهای و بازگشت فرد به فعالیتهای روزمره است. در بسیاری از موارد، درمان محافظهکارانه شامل فیزیوتراپی گردن، تمرین درمانی، حرکات اصلاحی، تقویت عضلات عمقی گردن، اصلاح وضعیت بدن و آموزش ارگونومی میتواند نتایج مطلوبی ایجاد کند و از نیاز به درمانهای تهاجمی جلوگیری کند. شواهد بالینی نیز نشان میدهند که بیشتر بیماران مبتلا به رادیکولوپاتی گردنی با درمان غیرجراحی بهبود قابل توجهی پیدا میکنند.
آیا درمان قطعی دیسک گردن با ورزش امکانپذیر است؟
یکی از مهمترین پرسشها این است که آیا میتوان دیسک گردن را تنها با ورزش به طور کامل درمان کرد؟ پاسخ به این سؤال به نوع و شدت آسیب بستگی دارد. در مواردی که بیرونزدگی یا فتق دیسک باعث تحریک خفیف یا متوسط بافتهای اطراف شده باشد و علائم عصبی پیشرونده وجود نداشته باشد، برنامه منظم تمرینی و فیزیوتراپی میتواند بخش مهمی از درمان باشد.
در واقع، ورزش دیسک بیرونزده را مانند یک دارو «محو» نمیکند؛ بلکه با ایجاد شرایط مناسب برای ستون فقرات گردنی، فشار مکانیکی نامطلوب را کاهش داده و عملکرد عضلات و مفاصل را بهبود میدهد. تقویت عضلات عمقی گردن و عضلات اطراف کتف، اصلاح وضعیت سر و شانه و افزایش کنترل حرکتی میتواند به توزیع بهتر نیرو در ستون فقرات کمک کند.
به همین دلیل، وقتی کاربران عبارت درمان قطعی دیسک گردن با ورزش را جستوجو میکنند، بهتر است به جای تمرکز صرف بر «از بین بردن دیسک»، به مفهوم کنترل علائم، بازگشت عملکرد و پیشگیری از عود درد توجه کنند.
رادیکولوپاتی گردنی زمانی ایجاد میشود که یکی از ریشههای عصبی گردن تحت فشار یا تحریک قرار گیرد و ممکن است درد از گردن به شانه، بازو یا دست انتشار پیدا کند. بیشتر موارد این مشکل با درمان غیرجراحی بهبود پیدا میکنند و در بسیاری از بیماران، تمرینات کششی و تقویتی در کنار سایر روشهای درمانی مورد استفاده قرار میگیرند.
بنابراین، ورزش میتواند یک ابزار بسیار مهم در مسیر درمان باشد، اما انتخاب نوع، شدت و زمان شروع تمرین باید بر اساس وضعیت بیمار انجام شود.
چرا ورزش برای دیسک گردن اهمیت دارد؟
ستون فقرات گردنی علاوه بر تحمل وزن سر، در حرکاتی مانند چرخش، خم شدن و باز شدن گردن نقش دارد. زمانی که فرد ساعتهای طولانی با تلفن همراه، لپتاپ یا کامپیوتر کار میکند، وضعیت سر و شانهها ممکن است تغییر کند و عضلات گردن برای مدت طولانی در شرایط نامناسب قرار بگیرند.
ضعف عضلات عمقی گردن و عضلات تثبیتکننده کتف نیز میتواند کنترل حرکتی را کاهش دهد. در این شرایط، انجام تمرینات مناسب میتواند به بازگرداندن تعادل عضلانی کمک کند.
اهداف اصلی ورزش در برنامه درمانی دیسک گردن عبارتاند از:
- کاهش درد و خشکی گردن
- افزایش دامنه حرکتی
- تقویت عضلات عمقی گردن
- تقویت عضلات اطراف کتف و شانه
- اصلاح وضعیت سر و شانه
- افزایش کنترل حرکتی گردن
- کاهش فشارهای نامناسب هنگام فعالیت
- بازگشت تدریجی به فعالیتهای روزمره
- کاهش احتمال عود علائم
برنامه ورزشی باید به صورت تدریجی پیش برود. انجام تعداد زیادی حرکت با شدت بالا لزوماً به معنای نتیجه بهتر نیست. حتی در درمان غیرجراحی رادیکولوپاتی گردنی نیز بر تقویت و کشش تدریجی تأکید میشود.
بهترین ورزشها برای دیسک گردن
هیچ فهرست ثابتی از تمرینات وجود ندارد که برای تمام افراد مبتلا به دیسک گردن مناسب باشد. با این حال، برخی گروههای تمرینی در برنامههای فیزیوتراپی مورد استفاده قرار میگیرند.
۱. جمع کردن چانه یا Chin Tuck
یکی از تمرینات شناختهشده برای فعالسازی عضلات عمقی گردن، حرکت جمع کردن چانه است. برای انجام آن، فرد در وضعیت نشسته یا ایستاده قرار میگیرد و بدون اینکه سر را به سمت پایین خم کند، چانه را به آرامی به سمت عقب میبرد؛ گویی میخواهد یک غبغب ایجاد کند.
این حرکت نباید با فشار زیاد یا درد انجام شود. هدف آن فعال کردن عضلات عمقی گردن و کمک به قرارگیری مناسب سر روی ستون فقرات است.
برای شروع میتوان حرکت را با تعداد کم تکرار انجام داد و در صورت تحمل مناسب، تعداد تکرارها را به تدریج افزایش داد. در صورتی که اجرای حرکت باعث افزایش درد تیرکشنده به دست، بیحسی یا گزگز شود، باید تمرین متوقف شود و وضعیت بیمار توسط فیزیوتراپیست بررسی شود.
۲. تمرین ایزومتریک گردن
در تمرینات ایزومتریک، عضلات بدون ایجاد حرکت قابل توجه در مفصل فعال میشوند. برای مثال، فرد میتواند کف دست خود را مقابل پیشانی قرار دهد و به آرامی سر را به سمت دست فشار دهد، در حالی که دست مانع حرکت گردن میشود.
همین روش را میتوان با قرار دادن دست در پشت سر یا کنار سر نیز انجام داد.
مزیت این تمرین آن است که میتوان عضلات گردن را با حرکت بسیار محدود فعال کرد. البته شدت فشار باید کنترلشده باشد و نباید باعث ایجاد درد یا علائم عصبی شود.
در مراحل اولیه توانبخشی، انتخاب تمرینات کمتحرک و کنترلشده ممکن است نسبت به حرکات شدید مناسبتر باشد.
۳. کشش عضلات گردن و شانه
کوتاهی یا افزایش تنش بعضی از عضلات اطراف گردن و شانه میتواند با احساس خشکی و محدودیت حرکتی همراه باشد. کشش ملایم عضلاتی مانند تراپزیوس فوقانی و لواتور اسکاپولا میتواند در برخی افراد به کاهش احساس گرفتگی کمک کند.
نکته مهم این است که کشش باید ملایم باشد. کشیدن شدید گردن یا نگه داشتن آن در وضعیت دردناک میتواند علائم را تشدید کند.
اگر هنگام کشش، درد به بازو یا انگشتان انتشار پیدا کرد یا بیحسی و گزگز افزایش یافت، ادامه حرکت توصیه نمیشود.
۴. تمرینات تقویت عضلات کتف
یکی از بخشهای مهم برنامه توانبخشی، توجه به عضلات کمربند شانهای است. عضلات اطراف کتف در کنترل وضعیت شانهها و حرکت اندام فوقانی نقش دارند.
تمریناتی مانند جمع کردن کتفها به سمت یکدیگر، حرکات کششی با کش ورزشی و برخی تمرینات تقویت عضلات پشت میتوانند در برنامه توانبخشی قرار بگیرند.
تقویت این عضلات به تنهایی دیسک را درمان نمیکند، اما میتواند به بهبود کنترل وضعیت بدن و عملکرد گردن و شانه کمک کند.
۵. تمرینات حرکتی ملایم گردن
بیتحرکی طولانیمدت گردن ممکن است باعث افزایش خشکی و کاهش دامنه حرکتی شود. در صورت مناسب بودن شرایط بیمار، حرکات کنترلشده مانند چرخش ملایم گردن یا خم کردن محدود گردن میتواند در برنامه درمانی قرار گیرد.
این تمرینات نباید با سرعت، فشار یا دامنه شدید انجام شوند. اگر یک حرکت مشخص علائم عصبی را تشدید کند، انجام آن بدون ارزیابی متخصص توصیه نمیشود.
برنامه تمرینی پیشنهادی برای دیسک گردن چگونه است؟
برنامه درمان قطعی دیسک گردن با ورزش بهتر است مرحلهبندی شود. شروع مستقیم با تمرینات سنگین، وزنههای زیاد یا حرکات شدید گردن میتواند برای فردی که درد و علائم دیسک گردن حاد یا عصبی دارد مناسب نباشد.
مرحله اول؛ کنترل درد و کاهش تحریک
در مرحله ابتدایی، هدف اصلی کاهش تحریک و بازگرداندن حرکت کنترلشده است. تمرینات ملایم، اصلاح وضعیت بدن و فعالیتهای سبک میتوانند در این مرحله مورد توجه قرار گیرند.
در این دوره، فرد باید از حرکاتی که به وضوح درد را تشدید میکنند اجتناب کند. استراحت مطلق نیز راهکار مناسبی برای دوره طولانی نیست و بازگشت تدریجی به فعالیت، متناسب با شرایط فرد، اهمیت دارد.
مرحله دوم؛ افزایش دامنه حرکتی
بعد از کاهش درد شدید، میتوان روی بازگرداندن دامنه حرکتی گردن کار کرد. حرکات باید آهسته، کنترلشده و در محدوده قابل تحمل انجام شوند.
هدف این مرحله، بازگرداندن اعتماد فرد به حرکت و جلوگیری از خشکی ناشی از ترس از حرکت است.
مرحله سوم؛ تقویت عضلات
در این مرحله تمرکز بیشتری روی عضلات عمقی گردن، عضلات کتف و کمربند شانهای قرار میگیرد. تمرینات مقاومتی سبک میتوانند به تدریج وارد برنامه شوند.
شدت تمرین باید بر اساس پاسخ بدن تنظیم شود. افزایش تدریجی بار تمرینی بهتر از افزایش ناگهانی شدت است.
مرحله چهارم؛ بازگشت به فعالیت
هدف نهایی توانبخشی، فقط بدون درد بودن در حالت استراحت نیست. فرد باید بتواند فعالیتهای روزمره، کار، مطالعه، رانندگی یا ورزش مورد نظر خود را با کنترل مناسب انجام دهد.
به همین دلیل، در مراحل پایانی برنامه درمانی، تمرینات عملکردی و اصلاح الگوهای حرکتی نیز اهمیت پیدا میکنند.
کدام ورزشها برای دیسک گردن مناسب نیستند؟
در پاسخ به سؤال درباره درمان قطعی دیسک گردن با ورزش باید به یک نکته مهم نیز توجه کرد: هر ورزشی برای هر فرد مبتلا به دیسک گردن مناسب نیست.
برخی حرکات ممکن است به دلیل شدت بالا، وضعیت نامناسب گردن یا فشار زیاد روی ستون فقرات علائم را تشدید کنند. برای مثال، انجام حرکات شدید و تکراری گردن، کششهای ناگهانی، چرخاندن شدید گردن، بلند کردن وزنه سنگین با تکنیک نامناسب یا انجام تمریناتی که باعث انتشار درد به دست میشوند، بدون ارزیابی متخصص توصیه نمیشود.
حتی یک حرکت که برای یک بیمار مفید است ممکن است برای فرد دیگری مناسب نباشد. دلیل این تفاوت میتواند محل بیرونزدگی دیسک، میزان درگیری ریشه عصبی، وجود تنگی کانال نخاعی، وضعیت عضلات و شدت علائم باشد.
بنابراین بهتر است به جای دنبال کردن یک برنامه ثابت در اینترنت، ابتدا علت علائم مشخص شود و سپس تمرینات متناسب با وضعیت فرد انتخاب شوند.
نقش فیزیوتراپی در درمان دیسک گردن
فیزیوتراپی یکی از مهمترین روشهای درمان غیرجراحی مشکلات گردن است. هدف فیزیوتراپی فقط استفاده از دستگاه نیست؛ بلکه ارزیابی دقیق بیمار، آموزش حرکات صحیح، تمرین درمانی، اصلاح وضعیت بدن و بازگرداندن عملکرد طبیعی نیز بخش مهمی از آن محسوب میشود.
در یک برنامه فیزیوتراپی ممکن است موارد زیر مورد استفاده قرار گیرد:
- تمرینات حرکتی
- تمرینات کششی
- تمرینات تقویتی
- تمرینات کنترل حرکتی
- تقویت عضلات عمقی گردن
- تقویت عضلات کتف
- آموزش وضعیت صحیح نشستن
- اصلاح ارگونومی محیط کار
- آموزش نحوه صحیح انجام فعالیتهای روزمره
شواهد موجود نشان میدهد که فیزیوتراپی همراه با تمرینات کششی و تقویتی میتواند در درمان غیرجراحی رادیکولوپاتی گردنی مفید باشد. برخی مطالعات نیز بهبود درد و عملکرد را با برنامههای فیزیوتراپی تحت نظارت و تمرینات خانگی گزارش کردهاند.
بنابراین اگر هدف از درمان قطعی دیسک گردن با ورزش دستیابی به یک نتیجه پایدار و بازگشت به فعالیت باشد، بهتر است ورزش به عنوان بخشی از یک برنامه جامع توانبخشی دیده شود، نه یک حرکت منفرد.
آیا ورزش میتواند دیسک گردن را به جای جراحی درمان کند؟
در بسیاری از بیماران، درمان غیرجراحی میتواند موفقیتآمیز باشد و علائم بدون نیاز به جراحی کاهش پیدا کنند. منابع پزشکی گزارش میکنند که درصد بالایی از افراد مبتلا به رادیکولوپاتی گردنی با مراقبت غیرجراحی بهبود پیدا میکنند.
با این حال، این موضوع به معنای آن نیست که جراحی هیچگاه لازم نیست.
اگر فرد دچار ضعف عضلانی پیشرونده، اختلالات عصبی قابل توجه، علائم مربوط به فشار روی نخاع یا درد شدید و مداومی باشد که با درمان محافظهکارانه بهبود پیدا نمیکند، ممکن است نیاز به ارزیابی تخصصی ستون فقرات داشته باشد.
همچنین اگر علائم پس از چند هفته درمان مناسب همچنان ادامه داشته باشند، پزشک ممکن است بررسیهای تکمیلی مانند MRI را برای مشخص شدن علت و شدت فشار عصبی درخواست کند.
بنابراین، هدف از درمان قطعی دیسک گردن با ورزش نباید به تأخیر انداختن درمان ضروری باشد. ورزش زمانی بهترین نتیجه را دارد که برای بیمار مناسب باشد و در زمان درست انجام شود.
چه زمانی نباید ورزش دیسک گردن را در خانه انجام داد؟
ورزش خانگی در بسیاری از افراد میتواند بخشی از برنامه توانبخشی باشد، اما بعضی علائم نیازمند بررسی پزشکی هستند.
در صورت مشاهده موارد زیر، بهتر است قبل از ادامه تمرین با پزشک یا فیزیوتراپیست مشورت شود:
- ضعف جدید یا در حال افزایش در دست
- بیحسی شدید یا رو به افزایش
- اختلال در راه رفتن یا تعادل
- کاهش واضح مهارت حرکتی دستها
- انتشار شدید و مداوم درد به اندام فوقانی
- درد پس از ضربه یا تصادف
- تب همراه با درد گردن
- کاهش وزن بدون علت مشخص
- درد شدید شبانه
- اختلالات جدید مربوط به عملکرد نخاع
برخی از این علائم میتوانند نشاندهنده مشکلات مهمتری مانند درگیری نخاع یا سایر بیماریهای زمینهای باشند و نیازمند ارزیابی تخصصی هستند. منابع بالینی نیز وجود علائم هشدار یا نقص عصبی پیشرونده را از دلایل مهم برای بررسی سریعتر میدانند.
چند بار در هفته برای دیسک گردن ورزش کنیم؟
تعداد جلسات تمرینی باید بر اساس مرحله بیماری و نوع تمرین تعیین شود. انجام تمرینات سبک حرکتی ممکن است در بسیاری از برنامهها با دفعات بیشتری انجام شود، در حالی که تمرینات تقویتی به زمان ریکاوری نیاز دارند.
اصل مهم، تداوم و پیشرفت تدریجی است.
به جای اینکه فرد یک روز تمرین سنگین انجام دهد و چند روز به دلیل افزایش درد فعالیت نکند، بهتر است برنامهای متعادل داشته باشد که بتواند آن را در طول هفته ادامه دهد.
در برنامه توانبخشی، فیزیوتراپیست میتواند بر اساس پاسخ بدن به تمرین، تعداد تکرارها، شدت مقاومت و دفعات انجام حرکات را تنظیم کند.
اگر درد پس از تمرین کمی افزایش پیدا کند اما به سرعت فروکش کند، ممکن است نیاز به تعدیل شدت تمرین باشد. اما افزایش واضح درد، انتشار درد به دست، بیحسی یا ضعف نشانههایی هستند که نباید نادیده گرفته شوند.
اصلاح وضعیت بدن؛ بخش مهم درمان دیسک گردن
حتی بهترین تمرینها نیز اگر فرد در طول روز دائماً گردن خود را در وضعیت نامناسب قرار دهد، ممکن است نتیجه مطلوبی ایجاد نکنند.
یکی از مهمترین اصول درمان قطعی دیسک گردن با ورزش توجه به فعالیتهای روزمره است. برای مثال هنگام کار با کامپیوتر، صفحه نمایش باید در ارتفاع مناسبی قرار داشته باشد تا فرد مجبور نباشد برای مدت طولانی سر خود را به سمت پایین نگه دارد.
هنگام استفاده از تلفن همراه نیز بهتر است گوشی برای مدت طولانی پایینتر از سطح چشم قرار نگیرد. در محیط کار، ارتفاع صندلی، میز، مانیتور و محل قرارگیری دستها باید تا حد امکان با وضعیت بدنی مناسب هماهنگ باشد.
همچنین بهتر است از ماندن طولانیمدت در یک وضعیت جلوگیری شود. حتی وضعیت صحیح نیز اگر ساعتها بدون تغییر حفظ شود، میتواند باعث خستگی عضلات شود. بنابراین، اصلاح ارگونومی باید در کنار تمرینات درمانی قرار گیرد.
آیا پیادهروی برای دیسک گردن مفید است؟
پیادهروی فشار مستقیمی مانند برخی فعالیتهای سنگین روی گردن وارد نمیکند و میتواند به حفظ سطح فعالیت عمومی بدن کمک کند. فعالیت هوازی منظم همچنین بخشی از رویکردهای غیر دارویی برای مشکلات مزمن گردن محسوب میشود.
البته پیادهروی به تنهایی نمیتواند جایگزین تمرینات اختصاصی گردن و شانه شود. بهتر است در صورت مناسب بودن شرایط فرد، پیادهروی در کنار تمرینات تخصصی و برنامه فیزیوتراپی قرار گیرد.
نکته مهم این است که هنگام راه رفتن نیز وضعیت سر و شانهها حفظ شود و فرد از نگاه کردن مداوم به پایین یا حمل وسایل سنگین نامتقارن خودداری کند.
چه مدت طول میکشد تا ورزش روی دیسک گردن اثر بگذارد؟
مدت زمان بهبود در افراد مختلف متفاوت است. عواملی مانند شدت بیرونزدگی دیسک، میزان تحریک عصب، مدت زمان ابتلا، قدرت عضلات، وضعیت بدنی، نوع فعالیت شغلی و میزان پایبندی به برنامه درمانی میتوانند بر روند بهبود اثر بگذارند.
برخی افراد در چند هفته نخست کاهش قابل توجه درد را تجربه میکنند، در حالی که برای برخی دیگر بازگشت کامل عملکرد زمان بیشتری نیاز دارد. منابع بالینی نشان میدهند که بسیاری از موارد رادیکولوپاتی گردنی طی چند هفته با درمان غیرجراحی بهبود قابل توجهی پیدا میکنند. بنابراین نباید انتظار داشت که چند جلسه ورزش، مشکل طولانیمدت گردن را بلافاصله برطرف کند. تداوم تمرین، اصلاح عادات حرکتی و پیگیری روند درمان اهمیت بیشتری از انجام تعداد زیادی حرکت در مدت کوتاه دارد.
آیا درمان قطعی دیسک گردن با ورزش برای همه افراد یکسان است؟
خیر. یکی از مهمترین اشتباهات در برنامههای تمرینی اینترنتی این است که تصور کنیم یک نسخه برای تمام بیماران مناسب است. ممکن است دو فرد هر دو MRI نشاندهنده بیرونزدگی دیسک گردن داشته باشند، اما یکی فقط درد گردن داشته باشد و دیگری دچار درد تیرکشنده، بیحسی و ضعف دست باشد. واضح است که برنامه تمرینی این دو نفر نمیتواند دقیقاً یکسان باشد. حتی در یک فرد نیز تمرینات مناسب مرحله حاد ممکن است با تمرینات مرحله بازتوانی متفاوت باشند.
به همین دلیل در کلینیک فیزیوتراپی، ارزیابی دامنه حرکتی، قدرت عضلات، وضعیت بدن، الگوی درد و علائم عصبی اهمیت زیادی دارد. سپس بر اساس یافتههای معاینه، برنامه تمرینی تنظیم و در طول زمان اصلاح میشود.
چگونه در خانه از عود درد دیسک گردن جلوگیری کنیم؟
پس از کاهش درد، مهمترین مرحله حفظ نتایج درمان است. بسیاری از افراد پس از اینکه دردشان برطرف شد، تمرینات را کاملاً کنار میگذارند و دوباره به عادات قبلی برمیگردند.
برای کاهش احتمال عود علائم بهتر است:
- تمرینات تقویتی و حرکتی توصیهشده را ادامه دهید.
- زمان نشستن طولانی را کاهش دهید.
- وضعیت مانیتور و میز کار را اصلاح کنید.
- هنگام استفاده از موبایل، سر را برای مدت طولانی پایین نگه ندارید.
- اجسام سنگین را با تکنیک صحیح جابهجا کنید.
- از حرکات ناگهانی گردن خودداری کنید.
- فعالیت بدنی عمومی خود را حفظ کنید.
- در صورت بازگشت علائم، تمرینات را متناسب با شرایط اصلاح کنید.
تداوم فعالیت و تمرین مناسب، بخش مهمی از مدیریت طولانیمدت مشکلات گردن است. شواهد مربوط به درد مزمن گردن نیز نشان میدهد که برنامههای ترکیبی ورزشی میتوانند به بهبود درد و عملکرد در کوتاهمدت کمک کنند.
جمع بندی
اگر منظور از درمان قطعی دیسک گردن با ورزش این باشد که ورزش بتواند در همه افراد دیسک آسیبدیده را به طور کامل به حالت اولیه برگرداند، چنین تضمینی وجود ندارد. اما اگر هدف، کاهش درد، بهبود حرکت، افزایش قدرت عضلات، کنترل علائم عصبی و بازگشت به فعالیتهای روزمره باشد، ورزش و تمرین درمانی میتوانند یکی از مهمترین بخشهای درمان غیرجراحی باشند.
تمریناتی مانند چین تاک، تقویت ایزومتریک گردن، کشش ملایم عضلات گردن و شانه، تقویت عضلات کتف و تمرینات کنترل حرکتی ممکن است در برنامه توانبخشی برخی بیماران قرار گیرند؛ اما انتخاب آنها باید با توجه به علائم و وضعیت جسمانی فرد انجام شود.
اگر درد گردن همراه با بیحسی، گزگز یا ضعف دست است، بهتر است قبل از شروع یک برنامه تمرینی جدی، وضعیت بیمار توسط پزشک یا فیزیوتراپیست بررسی شود. وجود ضعف پیشرونده، اختلال تعادل یا سایر علائم عصبی نیز نیازمند ارزیابی سریعتر است.
در کلینیک فیزیوتراپی آسمان نیز رویکرد اصولی به درمان دیسک گردن باید بر ارزیابی شرایط هر فرد، انتخاب تمرینات متناسب، پیشرفت تدریجی و آموزش نحوه صحیح انجام فعالیتهای روزمره استوار باشد. در نهایت، درمان قطعی دیسک گردن با ورزش را بهتر است نه به عنوان یک حرکت یا تمرین معجزهآسا، بلکه به عنوان یک مسیر تدریجی برای کاهش علائم، تقویت عضلات، بهبود عملکرد گردن و افزایش کیفیت زندگی در نظر گرفت.
